Monday, May 6, 2013

അസ്തമയ സൂര്യന്‍


















അനുവാദമില്ലാതെ മലകള്‍ താണ്ടി 
പുഴകള്‍ താണ്ടി , ദേശങ്ങള്‍ താണ്ടി  
കിഴക്കന്‍ ചക്രവാളത്തില്‍ കുന്നിറങ്ങിത്തിളങ്ങി 
നാണത്തോടെ മെല്ലേ മെല്ലേ കണ്‍ചിമ്മി 
പുലരിയില്‍ നീയെന്‍ മുന്നില്‍ വരുമ്പോള്‍
നിനക്കു ആര്‍ക്കാനും ഇല്ലാത്ത 
പൊന്‍ പിറവിയുടെ ഭംഗിയോ ...!!
മദ്ധ്യേനിനക്ക് കോപാഗ്നിയില്‍ 
എരിയും കനലിന്‍ താപമോ...?? 
മൂവന്തിയില്‍ അനുവാദം കാക്കാതേ
ഒരുവാക്ക് ചൊല്ലാതെ നീ 
പടിഞ്ഞാറന്‍ ചക്രവളത്തില്‍ 
കടലിന്നഗാധതയിലേക്ക് മുങ്ങിതാഴുമ്പോള്‍ 
നിനക്ക് മാത്രം സ്വന്തമായ പകലോന്‍
ചെംചുവപ്പില്‍  മഞ്ഞ കലര്‍ത്തി സന്ധ്യേ 
നിനക്കു നല്‍കി വശ്യതയാര്‍ന്ന നിറഭംഗി ....
പകലിന്‍റെ പരിഭവങ്ങള്‍ പറഞ്ഞു നീ  
രാവിന്‍റെ മാറിലേക്ക്‌ തല ചായ്ച്ചു 
മയങ്ങാന്‍ തിടുക്കം കൂട്ടും സായംസന്ധ്യേ 
നിനക്ക് ഇത്ര മാസ്മരികതയോ....!!

2 comments:

  1. സായംസന്ധ്യകള്‍ക്കെന്തൊരു മാസ്മരികത.

    ReplyDelete
  2. നല്ല കവിത.കൂടുതൽ നന്നാക്കാമായിരുന്നുവെന്നു തോന്നി.ചിത്രങ്ങളും മനോഹരം.

    ശുഭാശംസകൾ....

    ReplyDelete