സ്നേഹം.. എനിക്കു സ്നേഹം...
നനുത്ത മഴയോടു സ്നേഹം..
മഴത്തുള്ളിയോടു സ്നേഹം..
മഴത്തുള്ളിയെന്നിലെ സ്വപ്നമായി,
പിന്നെ ഒരു മഴക്കാലമായ് എന്നില് പെയ്യതിറങ്ങി
മഴയിലെക്കന്നു ഞാനിറങ്ങിച്ചെന്നു
മഴത്തുള്ളികളെനിക്കായി കൂട്ടുവന്നൂ…
മഴയോട് ഞാന് ചൊല്ലി പ്രണയമെന്നു
മഴ ചൊല്ലി, നീ വെറും കൂട്ടുകാരിയെന്നു
ഓടിന് മുകളില് വീഴുന്ന മഴയുടെ താളം കേട്ടില്ലേ...
നിളയിലലിയും മഴയുടെ താളം കേട്ടില്ലേ
പിന്നെ... പിന്നെ ... മഴ നിലയ്ക്കുമ്പോള്
തുള്ളി തുള്ളിയായി വീഴുന്ന താളമൊന്നുവേറെ
എന്തു രസമാണാശബ്ദം കേട്ടു കിടക്കാന് ....
മഴയുടെ തംബുരു ശ്രുതിചേര്ത്തു
ഞാനൊരു മാധവഗീതം പാടാം
അരികിലിരുന്നത് കാതോര്വാന്
കനക നിലാവേ വരുമോ നീയെന് ചാരേ
നിന്റെ കടമിഴിതാളം എനിക്കു കടംതരുമോ...
എനിക്കു ഉറങ്ങുവാന് നീ ഒരു താരാട്ടയിരുന്നു...
ഉണരുമ്പോള് ഒരു കുളിര് കാഴ്ചയും.
ഉറങ്ങാതിരിക്കുമ്പോള് എന്
ഓര്മ്മകള് തന് പറുദീസയും നീയല്ലോ...!!
മഴയുടെ താളത്തിനിരുതാളം
തുള്ളുവാന് വെറുതേ... വെറുതേ
ഞാനൊന്നു കൊതിക്കവേ...
ദൂരെനിന്നെത്തിയ കാറ്റിന്റെയീണം
തഴുകിത്തലോടിയെന്നോര്മ്മകളേ ...
മഴ സന്ധ്യകള് എന്നുമെനിക്കൊരു വശ്യതയാണ്
ജാലകത്തിന്നുള്ളിലൂടെ എന്നിലേക്ക് ...
എന്റെ ആത്മാവിലേക്ക് .....
ഉടലാകെ കുളിര് പെയ്യിക്കുന്ന...
ഈ മഴത്തുള്ളികള് എന്റെ സ്വന്തം
മഴവെള്ളത്തിലൂടെ കടലാസ് വള്ളം
ഒഴുക്കിവിടുന്നതിന് രസംഒന്നു വേറെ തന്നെ ...
മനം നിറയ്ക്കുന്ന ബാല്യത്തിന് ഉത്സവങ്ങള് ...
അല്ലയോ മഴയേ നീ എനിക്കുന്നതന്ന ഓര്മ്മകള്
നിറഞ്ഞു നില്ക്കു ന്ന തണല് മരങ്ങളുടെ നിഴലും,
മഴയുടെ നേര്ത്തതേങ്ങലും,
ഇടിയും മിന്നലും ഒക്കെ..
മഴയും സ്നേഹവും എനിക്കോരുപോലെയാണ്...
പക്ഷേ....
മഴയെന് ദേഹം നനയിക്കും...
സ്നേഹമെന് കണ്ണുകള് നനയിക്കും ...
മഴയില് നിറയുമെന് പ്രണയം...
മഴയായി വിരിയുമെന് പ്രണയം...
മിഴിനീര് തുള്ളിയായിയെന് പ്രണയം...
മഴയില് അലിയുമെന് പ്രണയം ...
ഈ മഴ എനിക്കു കാമുകന്...
ദുഃഖങ്ങളില് എന്റെ കൂട്ടുകാരന്...
ഉറക്കങ്ങളില് വിരുന്നെത്തി -
എന്നെ തഴുകി ഉണര്ത്തിയവന്...
